Ο Δρόμος με τη Θέα.

Υπάρχουν δρόμοι που οδηγούν σε προορισμούς και δρόμοι που οδηγούν σε βλέμματα. Ο δρόμος με τη θέα ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν τον θυμάσαι για το πού σε πήγε, αλλά για όσα σου αποκάλυψε καθ’ οδόν.

Σε κάθε στροφή ανοίγει ένα καινούριο τοπίο, σαν να ξεφυλλίζει ο κόσμος αργά τις σελίδες του. Τα βουνά μετακινούνται, οι κοιλάδες βαθαίνουν, ο ορίζοντας απομακρύνεται για να σε προσκαλέσει πιο πέρα. Κι εσύ προχωράς, όχι για να φτάσεις, αλλά για να δεις την επόμενη εικόνα που ο χρόνος και η γη έχουν ετοιμάσει.

Ίσως τελικά ο δρόμος με τη θέα να είναι μια αλληγορία της ζωής. Δεν είναι ο τερματισμός που τον κάνει πολύτιμο, αλλά οι στιγμές όπου σταματάς, κοιτάζεις μακριά και συνειδητοποιείς ότι η ομορφιά βρισκόταν πάντοτε δίπλα σου, ακολουθώντας σιωπηλά την πορεία σου.