"Σου στήνω μια καλύβα, στους αιώνες των αιώνων,
ένα κήπο να περπατάς,ένα ρυάκι να καθρεφτίζεσαι,
μια πλούσια πράσινη φραγή να μην σε βρίσκει ο άνεμος
που βασανίζει τους γυμνούς - στους αιώνες των αιώνων!
Σου στήνω τ' οραμά σου πάνω σ' όλους τους λόφους,
να σου φυσάει το φόρεμα η δύση με δυο τριαντάφυλλα,
να γέρνει ο ήλιος αντίκρυ σου και να μη βασιλεύει,
να κατεβαίνουν τα πουλιά να πίνουνε στις φούχτες σου
των παιδικών ματιών μου το νερό - στους αιώνες των αιώνων."
Νικηφόρος Βρεττάκος.
Κλείνω τα βλέφαρα κάτω απ' την ήρεμη νύχτα
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι ακούω να κελαηδούν μυριάδες άστρα
εκεί που σύρθηκαν τα δάχτυλα σου πάνω στη σάρκα μου.
Γ. ΡΙΤΣΟΣ